การปรับปรุงการคงรูป การติดกาว และความคงทน ของแผ่นไม้ไผ่คลี่

Titleการปรับปรุงการคงรูป การติดกาว และความคงทน ของแผ่นไม้ไผ่คลี่
Publication TypeReport
Year of Publication2009
Authorsเกี่ยวข้อง, บุญนำ
Series Editorมาแทน, นิรันดร, ปรีชาติวงศ์ วันชาติ, กำลังดี นิยม
Series Titleการพัฒนาอุตสาหกรรมไม้และเยื่อ
Date Published2009
Institutionมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
Cityนครศรีธรรมราช
Typeโครงการวิจัย
Report NumberRDG4450029
ISBN NumberRDG4450029
Keywordsการติดกาว
Abstract

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ปรับปรุงกรรมวิธีการคลี่ไม้ไผ่ให้มีประสิทธิภาพ (2)
ปรับปรุงความสามารถในการติดกาวของแผ่นไม้ไผ่คลี่ และ (3) ปรับปรุงความคงทนของแผ่นไม้คลี่
ต่อการทำลายของปลวกและเชื้อรา การทอลองได้ใช้ไม้ไผ่ตง (Dendrocalamus asper Backer)
อายุประมาณ 3 ปี สำหรับการตัดเป็นชิ้นทดลองเพื่อวัดอุณหภูมิการเปลี่ยนสถานะแก้ว (Tg) ที่แปร
ผันตามปริมาณความชื้นในเนื้อไม้ไผ่และทดลองคลี่ลำไม้ไผ่ให้แบนราบโดยไม่แตกด้วยความร้อน
จากน้ำมันลินลีด รวมทั้งสกัดผิวไม้ไผ่คลี่ด้วยเอทานอลและเมทานอล และวัดความแข็งแรงของการ
ติดกาว นอกจากนี้ยังได้ทดลองอัดสารสกัดสะเดา และสารโพลิเมอร์ (polymethyl methacrylate,
MMA) เข้าชิ้นไม้ไผ่เพื่อเปรียบเทียบกับไม้ไผ่คลี่ (ที่มีน้ำมันลินลีดอยู่ในเนื้อไม้) และไม้ไผ่ธรรมชาติ
ในการต้านการเข้าทำลายของปลวกและเชื้อรา
ผลการทดลองแสดงให้ทราบว่าอุณหภูมิ Tg ของไม้ไผ่ตงอยู่ระหว่าง 194-85 องศาเซลเซียส
ซึ่งแปรผันเป็นส่วนกลับกับปริมาณความชื้นเริ่มต้นในเนื้อไม้จาก 0% ถึง 60% และลำไม้
ไผ่หนา 3 มิลลิเมตร สามารถกดด้วยน้ำหนัก 20 นิวตัน ขณะจมอยู่ในน้ำมันลินลีดที่จุดเกิดควัน
(180 องศาเซลเซียส) ให้แบนเป็นแผ่นราบโดยไม่แตกโดยมีอุณหภูมิที่ทำให้เกิดการอ่อนตัวที่ 115
องศาเซลเซียส นอกจากนี้ยังพบว่าเอทานอลสามารถสกัดน้ำมันลินลีดออกจากผิวไม้ไผ่คลี่ได้ดีกว่า
เมทานอล และช่วยในการติดกาวของไม้ไผ่คลี่ความแข็งแรงในการรับแรงเฉือน (5.84MPa)
เพิ่มขึ้นจากไม้ไผ่คลี่ที่ไม่ได้สกัดผิว (3.83 MPa) เมื่อทดสอบด้วยกาวไอโซไซยาเนท (MDI) แต่
ความแตกต่างนี้ไม่พบในชิ้นทดสอบที่ติดด้วยกาวฟีนอลฟอร์มัลดีไฮด์ (PF) และสุดท้ายผลการ
ทดลองชี้ให้เห็นว่าน้ำมันลินลีดช่วยให้ไม้ไผ่ตงมีความคงทนต่อปลวกและเชื้อราได้ดีกว่าสารสกัด
สะเดา และสารโพลิเมอร์ MMA รวมทั้งไม้ไผ่ธรรมชาติ

The objectives of this study were (1) to improve efficiency of the bamboo
flattening process (2) to improve gluability of the flattened bamboo panels and (3) to
improve durability of the flattened bamboo panels against insect and fungi. About 3
years old Tong bamboo (Dendrocalamus asper Backer) was used in the experiment.
Glass transition behavior of bamboo at various initial moisture contents was
investigated using the Dynamic Mechanical Thermal Analyzer (DMTA). The effect
of temperature on thermal softening behavior of bamboo culms in linseed oil was
examined using a pressing test rig constructed. Surface of the flattened bamboo panel
was extracted in methanol and ethanol using soxlette extractor for 6 hours. Gluability
of the extracted bamboo surface with phenol formaldehyde (PF) and diisocyanate
(MDI) was tested using the standard test method. Flattened bamboo panels were
impregnated with neem, methyl methacrylate (MMA) and linseed oil. Specimens
were test against the attack of termite according to the standard ASTM 3345 using the
choice feeding technique. Antifungal activity of bamboo panels was also examined by
measuring the growth of fungi on the bamboo surface.
It was revealed that the glass transition temperature of bamboo varied between
194?10oC and 85?10oC depending on the initial moisture content of bamboo which
varied from 0% (oven-dry) to 60% (water saturation). Water saturated half circular
cross-section specimen with thickness of 3 mm and length of 150 mm was flattened in
hot linseed oil under the load of 20N at the softening temperature of 115oC or higher.
Ethanol was found to extract more linseed oil from the flattened bamboo panel
surface than methanol. Gluability of bamboo panel with MDI as measured using shear
strength was increased from 3.83 MPa to 5.84 MPa in comparison with the
unextracted specimen. Finally, linseed improved durability of flattened bamboo
panels against insect and fungi in comparison with neem, MMA and natural bamboo.

URLhttp://elibrary.trf.or.th/project_content.asp?PJID=RDG4450029